fbpx
Ένα ταξίδι, μια εμπειρία, ένας άνθρωπος, οι τέχνες, μπορούν να δώσουν έμπνευση στον Στέφανο Ρόκο

Στέφανος Ρόκος

Δημιουργός και εξερευνητής

Κείμενο: Χρύσα Νάνου | Φωτογραφίες: Αρχείο Στέφανου Ρόκου
Stefanos Rokos
Stefanos Rokos @credit photo Dimitris Legakis

Είκοσι χρόνια συμπληρώνει φέτος από την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα ο εικαστικός καλλιτέχνης Στέφανος Ρόκος, οικοδομώντας κόσμους, στους οποίους ο ίδιος είναι ο δημιουργός και ο εξερευνητής παράλληλα.

Είναι γόνος οικογένειας εικαστικών καλλιτεχνών – γιος του γλύπτη Κυριάκου Ρόκου και της ζωγράφου και χαράκτριας Ρουμπίνας Σαρελάκου- κι από την άποψη αυτή η μύησή του στον χώρο της τέχνης ήταν το προσωπικό του bildungsroman. «Μεγαλώσαμε, ο αδερφός μου κι εγώ, σε ένα σπίτι όπου βρίσκονταν και τα εργαστήρια των γονιών μας κι έτσι ζήσαμε από νωρίς την έννοια της δημιουργίας ως καθημερινότητα, με όλες τις αρετές και τις δυσκολίες, πρακτικές ή μη, που προκύπτουν όταν κάποιος ζει από την τέχνη», λέει. «Το περιβάλλον, ο κύκλος των οικογενειακών μας φίλων και η ρουτίνα του καλλιτέχνη μάς γοήτευσαν αλλά δεν υπήρξε από την πλευρά των γονιών μας κάποια καθοδήγηση ή πίεση να ακολουθήσουμε τον ίδιο δρόμο. Ήταν ευκολότερο να μην εγκαταλείψουμε τη ζωγραφική, όπως πολλά παιδιά κάνουν όταν αρχίζουν το σχολείο, χάρη στα εφόδια που είχαμε, στη συνεχή επαφή με τα υλικά μας και σε κάποιους πολύ καλούς δασκάλους, κι έτσι η απόφαση να δώσουμε εισαγωγικές εξετάσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών ο αδερφός μου και εγώ ήρθε, θα έλεγα, φυσικά, με προσωπική μας ευθύνη και έχοντας θέσει τους δικούς μας στόχους».

Βρίσκει στη δημιουργία κάτι παραπάνω από αυτό που θα περιέγραφε κανείς ως ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση, είναι γι’ αυτόν περισσότερο μία ζωτική ανάγκη. «Σε αυτήν τη φάση της ζωής μου και σε αυτήν τη φρικτή περίοδο που διανύουμε όλοι, τουλάχιστον από τις αρχές του 2020, έχω αναρωτηθεί πολλές φορές πώς θα αντιμετώπιζα αυτήν την κατάσταση αν δεν ήμουν εικαστικός ή αν με εγκατέλειπαν οι ιδέες και η ανάγκη για δημιουργία. Αυτό συχνά με απασχολούσε και στις κανονικές συνθήκες ζωής προ πανδημίας, αλλά τώρα είναι εντονότερο», εξηγεί. Κι αυτός είναι ο λόγος που μπαίνει με χαρά κάθε πρωί στο εργαστήριό του. «Χαίρομαι που ξυπνάω νωρίς και που θέλω να συνεχίσω να δουλεύω τα έργα που άφησα την προηγούμενη μέρα, να τα δω με φρέσκια ματιά, να ανακαλύπτω σιγά σιγά πώς εξελίσσονται, ανυπομονώντας για το αποτέλεσμα. Και επειδή πάντα δουλεύω 2-3 έργα παράλληλα, η ροή της δημιουργίας γίνεται αλυσιδωτά και δύσκολα σταματάει, γιατί η μία ιδέα φέρνει την άλλη και η μία ζωγραφική λύση διαδέχεται την προηγούμενη, μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι ολοκληρώθηκε μια συμπαγής καινούργια ενότητα έργων που με ικανοποιεί, που ανταποκρίνεται στον στόχο που έχω βάλει και την οποία επιθυμώ να παρουσιάσω».

Ένα ταξίδι, μια εμπειρία, ένας άνθρωπος, οι τέχνες είναι ανάμεσα σε αυτά που μπορούν να δώσουν έμπνευση στον Στέφανο Ρόκο, όλα αυτά αλλά και «οτιδήποτε σημαντικό ή άχρηστο μου κινήσει την περιέργεια», όπως αναφέρει. «Η ζωγραφική μου είναι κυρίως βιωματική, επομένως οι περισσότερες εικόνες που προκύπτουν περιέχουν πολλές νύξεις από τα πράγματα που με απασχολούν τη συγκεκριμένη περίοδο, σαφώς περισσότερο ψυχαναλυτικά απ’ ό,τι κοινωνικοπολιτικά, φιλτραρισμένα, επηρεασμένα από το περιβάλλον στο οποίο ζω και τις συνθήκες που το διαμορφώνουν. Θέτοντας έναν στόχο, δουλεύω πολύ και πολύ αφοσιωμένα, περιμένοντας τη στιγμή που το σύνολο των έργων μου θα αποκτήσει υπόσταση».

Η μουσική συνομιλεί σταθερά με το εικαστικό έργο του Στέφανου Ρόκου σε όλη του τη διαδρομή, αν και όχι με την ίδια ένταση πλέον. «Η επίδραση που είχε η μουσική στη ζωγραφική μου πριν από 20 χρόνια έχει αλλάξει σε σχέση με αυτήν που έχει σήμερα, παραμένει ωστόσο ενστικτώδης», εξηγεί. «Κάποιες κομβικές για την πορεία μου εκθέσεις έχουν άμεση σχέση με τη μουσική, όπως το “Horror & Romance on Another Planet” του 2010 και το “Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part, 14 paintings, 17 years later” του 2019, που πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι και στο Μουσείο Μπενάκη αντίστοιχα. Παλαιότερα, τα μουσικά ερεθίσματα ήταν πολύ πιο έντονα και πρωτόγνωρα, όπως κάθε καινούργιο ερέθισμα που εισβάλλει στη ζωή ενός εικοσάρη, είτε αυτό είναι μια μορφή τέχνης είτε μια άλλη εμπειρία. Η επίδραση ήταν δυνατότερη και πιο καθοριστική. Μου προκαλούσε αφύπνιση και ενεργοποιούσε ακόμα και την ποιότητα της γραμμής μου. Τώρα πλέον, έχοντας κατακτήσει ένα πιο προσωπικό ύφος, η μουσική και τα άλλα ερεθίσματα εισέρχονται διαφορετικά στη ζωγραφική μου. Αντιμετωπίζω τους καλλιτέχνες που ήδη αγαπώ ή που ανακαλύπτω σαν συγκατοίκους στο ίδιο μεγάλο σπίτι όπου προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε κοινά προβλήματα, να επιλύσουμε κοινούς γρίφους. Και με αυτόν τον τρόπο δεν αισθάνομαι ποτέ μόνος».

Φέτος, «επισκέπτεται» ξανά, 10 χρόνια μετά την πρώτη της κυκλοφορία, τη μουσική της συλλογής Horror & Romance On Another Planet που συνόδευε την ομότιτλη έκθεση με μια νέα κυκλοφορία από τη United We Fly. Παρουσιάζει 3 + 1 τραγούδια – τρία remixes τραγουδιών που είχαν ήδη κυκλοφορήσει το 2010 και ένα bonus track, τον “Χαμένο Κινητήρα” του Παύλου Παυλίδη που είχε λείψει από την πρώτη συλλογή.

Κι αυτό που τον απασχολεί δημιουργικά τον τελευταίο καιρό δεν θα μπορούσε παρά να πατάει στην πραγματικότητα και την αναμέτρησή της με τη φαντασία. «Η πανδημία, τα περιοριστικά μέτρα, η απομόνωση, οι διέξοδοι που υπάρχουν ή που φαντασιώνομαι ότι υπάρχουν και στις οποίες τρέχει το μυαλό μου αποτελούν πλέον πηγή έμπνευσης και υπάρχουν μέσα στα καινούργια μου έργα. Και παράλληλα προχωράω τα έργα για την επόμενη ατομική μου έκθεση, που, αν όλα πάνε καλά, θα παρουσιαστεί το 2022 και η οποία θεματολογικά ανήκει σε κάτι με το οποίο δεν έχω καταπιαστεί ποτέ μέχρι τώρα. Και συνειδητά δεν θα περιέχει μουσική».

Bio
Ο Στέφανος Ρόκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Από το 1995 έως το 2000 σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Τ. Πατρασκίδη. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήριο του Γ. Μήλιου. Το 2002 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη χαρακτική από το Wimbledon School of Art του Λονδίνου, όπου φοίτησε με υποτροφία του ιδρύματος Προποντίς. Από το 2005 έως το 2007 ήταν υπότροφος του ΙΚΥ για την εκτέλεση καλλιτεχνικού έργου.

Έχει πραγματοποιήσει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2010 παρουσίασε το μουσικό/εικαστικό project “Horror & Romance on Another Planet”. To 2019, προσέγγισε εικαστικά το άλμπουμ των Nick Cave & The Bad Seeds “No More Shall We Part” με την έκδοση του καλλιτεχνικού βιβλίου, καθώς και τρεις ομώνυμες εκθέσεις στην Αθήνα (Μουσείο Μπενάκη) και στην Αμβέρσα, στο Βέλγιο (Γκαλερί Bernaerts). Το 2020, παρουσιάζει το εγχείρημα “10 Years of Horror & Romance” με έργα και μουσική εμπνευσμένα από την έκθεση του 2010.
Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα δίσκων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, καθώς και εξώφυλλα βιβλίων, αφίσες για συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και ταινίες.

info

www.stefanosrokos.gr

επικοινωνία

info@stefanosrokos.gr

Έργα