fbpx
Ο άνθρωπος βρίσκεται πάντα στο πυρήνα των καλλιτεχνικών περιπλανήσεων του Χρήστου Δημητρίου, όχι όμως με τη στενή έννοια του πορτραίτου.

Χρήστος Δημητρίου

Δαμάζοντας το φως, σμιλεύοντας τον άνθρωπο

Κείμενο: Γιώργος Παπαδημητρίου
Dimitriou

O Χρήστος Δημητρίου γεννήθηκε στη Λήμνο αλλά ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα τη φωτογραφία στη Θεσσαλονίκη, ως μαθητής λυκείου, χάρη στο «Νεανικό Σταυροδρόμι» του Δήμου Θεσσαλονίκης. «Αν και το πρόγραμμα απευθυνόταν σε ενήλικες, με τον μετέπειτα κουμπάρο μου (και αιώνιο φίλο) Νίκο Δελχανίδη αποφασίσαμε ότι ένα αθώο ψεματάκι άξιζε τον κόπο. Είπαμε στους υπεύθυνους ότι είχαμε τελειώσει το λύκειο, και έτσι μας δέχτηκαν. Εκεί ήταν που ανακάλυψα τη μαγεία του σκοτεινού θαλάμου και βίωσα για πρώτη φορά το απερίγραπτο συναίσθημα ότι μπορώ να μεταμορφώνω την πραγματικότητα με μια μηχανή στο χέρι ή στο μάτι, αν προτιμάτε», εξηγεί σχετικά.

O Χρήστος Δημητρίου διατηρεί το Studiovd, σε συνεργασία με τον Νίκο Βαβδινούδη, με τον οποίο συμπορεύονται εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια. Η επαγγελματική του ενασχόληση με τη φωτογραφία αφορά κατά κύριο λόγο αρχιτεκτονικά έργα, γαστρονομικά εδέσματα και προϊόντα και πορτρέτα, ενώ πολύ συχνά αναλαμβάνει να αιχμαλωτίσει το αστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης για λογαριασμό κάποιου έντυπου ή διαδικτυακού περιοδικού. Η φωτογραφία, όμως, είναι κάτι πολύ περισσότερο από επάγγελμα για τον Χρήστο. Λειτουργεί σαν ένα φυσικό αντανακλαστικό, μια προέκταση του νου και της καρδιάς.

«Η μαθητεία μου στο στούντιο του Δημήτρη Αθυρίδη δεν περιορίστηκε στην απόκτηση γνώσεων και στη βελτίωση της τεχνικής μου κατάρτισης. Ήταν ένα κανονικό μάθημα ζωής, που διεύρυνε τους ορίζοντές μου σε τομείς που εκτείνονται πέρα από τη φωτογραφία. Το σημαντικότερο εργαλείο στη φαρέτρα ενός φωτογράφου είναι το φως. Η προσπάθεια να αντιληφθείς πώς λειτουργεί, να το δαμάσεις και να το εκμεταλλευτείς προκειμένου να αναδείξεις το θέμα σου, είναι ένας ατέρμονος αγώνας, που δεν τελειώνει ποτέ. Μια διαδικασία που δεν έχει σταματήσει να με γοητεύει τριάντα χρόνια μετά το πρώτο σκίρτημα», αναφέρει ο Χρήστος Δημητρίου, ανατρέχοντας στη μακρά πορεία του στον χώρο της φωτογραφίας.

Ο άνθρωπος βρίσκεται πάντα στο πυρήνα των καλλιτεχνικών περιπλανήσεων του Χρήστου Δημητρίου, όχι όμως με τη στενή έννοια του πορτραίτου. Ο φακός του Δημητρίου τον παρατηρεί να κινείται και να χάνεται στο αστικό τοπίο, καταγράφοντας τα ίχνη που αφήνει στη φύση. Από τη μια, η πόλη, ο βαρύς αστικός καμβάς, η πυκνότητα εικόνων και ανθρώπων, μια ανεξάντλητη πηγή ερεθισμάτων. Στον αντίποδα, ο τόπος καταγωγής, μια αίσθηση υπόγειας παλιννόστησης. Στη Λήμνο, στην καρδιά του μυσταγωγικού ελληνικού καλοκαιριού, ο Δημητρίου εντρύφησε στο λιτό και δωρικό τοπίο. Καρπός αυτής της –πρωτίστως εσωτερικής– αναζήτησης ήταν η σειρά “Greetings from Limnos”, την οποία μπορεί να απολαύσει κανείς στην προσωπική του ιστοσελίδα. Όσο για το αμείλικτο ερώτημα «επαγγελματίας ή καλλιτέχνης φωτογράφος;», η απάντηση διοχετεύτηκε στη σειρά “Osmosis”, η οποία πραγματεύεται τη σχέση ανάμεσα στις αντίρροπες δυνάμεις: η αρμονική συνύπαρξη και η ανηλεής μάχη για την επικράτηση διαδέχονται η μία την άλλη.

Η σχέση του Χρήστου με τη Θεσσαλονίκη είναι πολυσήμαντη και βαθιά συναισθηματική. «Τη Θεσσαλονίκη την έχω γνωρίσει σε βάθος λόγω δουλειάς, έχω επισκεφτεί εκατοντάδες σπίτια, καταστήματα, χώρους εργασίας. Φωτογραφίζοντας την πόλη για λογαριασμό διάφορων περιοδικών, διαπιστώνω σταδιακά ότι είναι πολύ δύσκολο να υιοθετήσεις το βλέμμα του επισκέπτη για την πόλη όπου ζεις. Μου είναι ευκολότερο να εκφράσω τη βιωματική μου σχέση, παρά να αναπαράγω τη ματιά ενός τουρίστα. Φωτογραφίζω ένα φευγαλέο φως, την σκιά ενός δέντρου, ένα κτίριο που έχει «σαβανωθεί» και ετοιμάζεται για ανακαίνιση, τα λαμπάκια στην ταράτσα ενός φίλου. Περπατώ συχνά στην παραλία, η θάλασσα είναι διαφυγή και όριο ταυτόχρονα. Κάποιες φορές μου προσφέρει έμπνευση, άλλοτε μου ζητά διακριτικά να την αφήσω στην ησυχία της».

Ο Χρήστος Δημητρίου μάς αποκαλύπτει παράλληλα και τα μελλοντικά του σχέδια. «Θέλω πολύ να ασχοληθώ με την έννοια της γειτονιάς, τον πυρήνα του αστικού ιστού, ο οποίος μεταλλάσσεται και αναδιαμορφώνεται διαρκώς. Θέλω να εμβαθύνω στην προσωπική μου σχέση με την ανθρωπογεωγραφία της γειτονιάς», κατέληξε σχετικά.

πληροφορίες

επικοινωνία

contact@christosdimitriou.gr

Έργα