Editorial

Editorial 2018-07-25T00:54:07+00:00

Mataroa sailing

Bold, modern artistic creation is a prophetic reflection of what lies ahead in the course of time. The artist, surpassing through the veneers, penetrates within with a prescient gaze and augurs the future, transforms it into art and presents it to the world, revealing its prospective face: deplorable, grandiose, glorious, complicated, tragic and sanguine.

Or, it works all at once interchangeably and in unexpected sequences. In art, everything has already been said in a multitude of ways, yet nothing has actually been said. Every generation, in every era, relives the perennial question of existence and has a given right to provide its own flesh, purpose and endless interpretations to the conundrum of its livelihood. New insights and habits, an ever-alert technology, fluid correlations, new illusions and fresh hopes, threats and safeguards, conveniences and stalemates, these all impel the artists who give their whole being, striving to boldly express the ineffable, bring life to the new, the invisible, the innately effulgent.

Art tells all that is as of yet untold, brings on unforeseen awe through original forms, conjunctures, unexpected and original mixes, ruptures and paths and spring forth almost out of nowhere to reveal the glaring wordlessness of the new times.

Mataroa magazine, setting sail twice a year from Thessaloniki to the rest of the world, not only aspires to, but is behooved to serve as a vessel, an ark if you will, to transport artists from the outskirts of a globalized planet to the centers of influence and decision making: artists living and inscribing art within the range of the Mataroa compass can reach their destinations much sooner, may they aim for New York, Berlin, Paris, London, Brussels, Madrid, anywhere their art is desired.

Besides, the name Mataroa, which is symbolically, but nonetheless respectfully, appropriated by this periodical, is the name of a vessel which in the year 1945 transported about 200 Greek intellectuals and budding artists from Athens to the port of Taranta in Italy, with Paris being their final destination, saving them from the savages of the civil war that had just erupted in Greece. This voyage was carried out under the order of Octave Merlier, the then-director of the Institute Francais d’Athènes. Just how insightful and astute the French philhellene’s initiative was can be attested by the fact that those women and men aboard the Mataroa who subsequently reached Paris, marked European intellectual thought and culture in the 20th century.

Prior to setting sail for our own Mataroa, we were at ground zero and released an experimental issue entitled Arti. Now embarking on its maiden voyage, Mataroa travels under adverse weather just as its namesake once did, carrying the deserving work of new and pioneering artists beyond Greece and onto the major capitals of the world. Over and above, the departure, the voyage, the open horizon, the quest, the communication, the discovery, these are all key components of another famous archetypal Hellene known throughout the world: Homer’s Odysseus, whose journey and adventures are everlasting.

Το Mataroa αναχωρεί

Η τολμηρή, μοντέρνα καλλιτεχνική δημιουργία είναι ένας προφητικός καθρέφτης του επερχόμενου. Ο δημιουργός, ξεπερνώντας την επίφαση των πραγμάτων, βυθίζεται με προορατικό βλέμμα στα σπλάχνα τους και οιωνοσκοπεί όλα αυτά που επωάζονται, τα μετατρέπει σε έργο και το παρουσιάζει στην κοινωνία, για να δει αυτή το μελλοντικό της πρόσωπο: οικτρό, μεγαλειώδες, λαμπρό, περίπλοκο, τραγικό και ελπιδοφόρο. Ή όλα αυτά μαζί σε εναλλαγή και σε απρόβλεπτους συνδυασμούς. Τα πάντα έχουν ειπωθεί στην Τέχνη, με πολλούς τρόπους, αλλά και τίποτε δεν έχει ειπωθεί. Γιατί κάθε γενιά, σε κάθε εποχή, ζει την απορία της ύπαρξης απ’ την αρχή και δικαιούται να δώσει νέο περιεχόμενο, σκοπό και πιθανές ερμηνείες στο μυστήριο του δικού της ζην. Καινούργιες συνθήκες και ιδιώματα, άγρυπνη τεχνολογία, ρευστοί συσχετισμοί, νέες αυταπάτες κι ελπίδες, απειλές και διασφαλίσεις, ευκολίες και αδιέξοδα εμπνέουν τους καλλιτέχνες που πασχίζουν μέσω της έμπνευσης αλλά και όλης τους της ύπαρξης να φτάσουν σε γενναίες διατυπώσεις, να ιδρύσουν το νέο, το μη-ορατό, το εξ υπαρχής αστραφτογεννημένο. Να πουν το ανείπωτο ως τα τώρα, να προκαλέσουν απρόσμενο θάμβος μέσα από πρωτότυπες φόρμες, αρθρώσεις, απροσδόκητους συνδυασμούς, ρήξεις και διαδρομές που δεν έχουν ποτέ ξαναδοκιμαστεί κι έρχονται σχεδόν από το πουθενά, να αποκαλύψουν το εκτυφλωτικά άρρητο των νέων εποχών.

Το περιοδικό Mataroa, αποπλέοντας δυο φορές τον χρόνο απ’ την Θεσσαλονίκη προς όλο τον κόσμο, έχει όχι την φιλοδοξία, αλλά το καθήκον να αποτελέσει μιαν κιβωτό, ένα σκάφος δρομολογίων των καλλιτεχνών από την περιφέρεια του παγκοσμιοποιημένου πλανήτη προς τα κέντρα επιρροής και αποφάσεων: δημιουργοί που ζουν και παράγουν στο άνοιγμα του διαβήτη να μπορούν μέσω του Mataroa, επιβιβαζόμενοι σε αυτό, να φτάσουν ταχύτερα στους ισχυρούς κόμβους διακύβευσης: την Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, τις Βρυξέλλες, την Ρώμη, την Μαδρίτη — οπουδήποτε η ζύμωση και η γνωριμία είναι μια διαδικασία αποφασιστική για το μέλλον και την ανέλιξη του κάθε καλλιτέχνη.

Εξάλλου ο τίτλος Mataroa, που συμβολικά πλην ταπεινά οικειοποιείται αυτή η έκδοση, είναι το όνομα του πλοίου που στα 1945, στις απαρχές του εμφυλίου πολέμου, μετέφερε περί τους διακόσιους Έλληνες διανοούμενους και νέους καλλιτέχνες από την Αθήνα στον Τάραντα με προορισμό το Παρίσι, και με πρωτοβουλία του Οκτάβιου Μερλιέ, διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου, ώστε να διασωθούν από τα δεινά του επερχόμενου σπαραγμού. Το πόσο οξυδερκής ήταν αυτή η πρωτοβουλία του Γάλλου φιλέλληνα αποδείχτηκε από το ότι αρκετοί από τους διασωθέντες, ζώντας πια στο Παρίσι, σημάδεψαν με τον στοχασμό και το έργο τους την ευρωπαϊκή σκέψη του 20ού αιώνα.

Πριν ξεκινήσει ο πλους του δικού μας Mataroa, εκδώσαμε ένα δοκιμαστικό, πειραματικό τεύχος μηδέν, με τον γενικό τίτλο Arti, οπότε τώρα ξεκινάει το κανονικό, παρθενικό ταξίδι και η προσπάθεια του περιοδικού, σε δύσκολους πάλι καιρούς, να μεταφέρει και να προβάλλει το έργο νέων και πρωτοποριακών δημιουργών πέραν των συνόρων, στις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, ώστε να εξελιχθούν ταχύτερα οι ίδιοι και οι δημιουργίες τους να λάβουν την αποδοχή και στήριξη που δικαιούνται. Εξάλλου, η αναχώρηση, ο πλους, οι ανοιχτοί ορίζοντες, η αναζήτηση, η συνομιλία, η ανταλλαγή, η ανακάλυψη, είναι τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν την ουσία ενός διάσημου, αρχετυπικού Έλληνα, αλλά και παγκόσμιου ήρωα, του ομηρικού Οδυσσέα, του οποίου το ταξίδι και οι περιπέτειες δεν τελειώνουν ποτέ.